Psycholog teraputa
Psycholog terapeuta - terapia rodzinna Psycholog terapeuta dzieci Psycholog teraputa - terapia PAR

POŁĄCZENIE
CENTRUM PSYCHOTERAPII

Dla nas psychoterapia to proces odkrywania wewnętrznego potencjału i poszukiwania sposobów poradzenia sobie z trudnościami. Przynosi ulgę w trudnych chwilach, wspomaga rozwój wewnętrzny i daje siłę do wprowadzenia zmian.
Bo zmiany są możliwe.
Wierzymy, że w procesie psychoterapii dokonuje się połączenie wewnętrznych potrzeb, uczuć i dążeń. Spotkanie z terapeutą może stać się okazją do przyjrzenia się sobie z różnych perspektyw i zintegrowania ich w celu odnalezienia wewnętrznego spokoju i poczucia spełnienia. To także droga do odkrycia w sobie gotowości i dojrzałości do bycia w relacji z innymi ludźmi; do stworzenia takiego połączenia z drugim człowiekiem, które nie narusza własnej wolności i niezależności.


Oferta psycholog teraputa

OFERTA

KONSULTACJA


Na początku zawsze umawiamy się z klientem na konsultacje (od 1 do 3 spotkań) w celu przyjrzenia się specyfice trudności, z którymi się do nas zgłasza. Pierwsze spotkanie konsultacyjne w sprawie dziecka odbywa się z samymi rodzicami/ bądź jednym z nich.

WSPARCIE PSYCHOLOGICZNE DLA DZIECKA

Jest to forma pomocy psychologicznej dla dziecka, które przeżywa problemy przerastające jego dziecięce możliwości. Przyczyną może być rozwód rodziców, śmierć kogoś bliskiego lub inna zmiana w życiu dziecka i jego rodziny.

PSYCHOTERAPIA PAR


To spotkania z dwojgiem partnerów intymnych, małżonków, przyjaciół, bliskich sobie członków rodziny, chcących rozwiązać konkretny problem, popracować nad intymnością, zaufaniem, frustracją, brakiem zainteresowania, problemami seksualnymi, chcących naprawić łączącą ich relację, renegocjować jej reguły lub ustalić najmniej bolesny sposób rozstania. Spotkanie z terapeutą nie służy wytykaniu błędów partnerowi, a poznaniu jego oczekiwań, gotowości do zmian czy pomysłów na związek.

KONSULTACJE WYCHOWAWCZE DLA RODZICÓW

Jest to forma poradnictwa psychologicznego mająca na celu wzmocnienie rodziców w ich rolach, wyposażenie w umiejętności lepszego radzenia sobie z wyzwaniami rodzicielstwa. Spotkania służą również refleksji nad tym, jak być wystarczająco dobrym rodzicem i jak tolerować w sobie mieszane uczucia do dziecka.

PSYCHOTERAPIA INDYWIDUALNA MŁODZIEŻY I OSÓB DOROSŁYCH

Jest to forma pracy terapeutycznej w kontakcie indywidualnym, w której pracujemy nad celem czy problemem zgłoszonym przez klienta. Psychoterapia indywidualna obejmuje zazwyczaj od kilkunastu do kilkudziesięciu spotkań, w zależności od specyfiki zgłoszonego problemu czy wyznaczonego celu.

PSYCHOTERAPIA RODZINNA


Jest to forma pracy terapeutycznej ze wszystkimi członkami rodziny lub jej częścią. Trudności doświadczane w relacji z dzieckiem, takie jak kłopoty wychowawcze, problemy w szkole, objawy psychosomatyczne rozumiemy jako współwystępujące z innymi w rodzinie. W takiej sytuacji konieczna może być praca z całą rodziną.

CENNIK

cennik konsultacja indywidualna
cennik konsultacja wychowawcza
cennik konsultacja spotkania z dzieckiem
cennik psychoterapia indywidualna
cennik psychoterapia par
cennik psychoterapia rodzin

O NAS

MONIKA

Jestem psychologiem i psychoterapeutą.
Ukończyłam czteroletni kurs w Ośrodku Psychoterapii Systemowej w Krakowie, który uprawnia mnie do prowadzenia psychoterapii. Swoje doświadczenie zawodowe zdobywałam na stażach klinicznych, pracując w Terapeutycznym Oddziale Dziennym MCNiP w Zagórzu oraz na Oddziale Leczenia Zaburzeń Nerwicowych w Komorowie. Stale podnoszę swoje kwalifikacje zawodowe uczestnicząc w szkoleniach, konferencjach i superwizjach.

Na co dzień pracuję z dziećmi i ich rodzicami w warszawskiej szkole podstawowej. W ramach współpracy z Ośrodkiem Pomocy Społecznej prowadzę psychoterapię indywidualną młodzieży.
W prywatnym gabinecie prowadzę psychoterapię indywidualną młodzieży i osób dorosłych. Pomagam również parom w kryzysie oraz współprowadzę z drugim terapeutą konsultacje i terapię rodzinną. W kontakcie z klientami działam zgodnie ze standardami Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, którego jestem członkiem. Swoją pracę poddaję regularnej superwizji.

Jestem mężatką i mamą dwóch nastolatków. Uwielbiam zapach kawy o poranku i przedłużone weekendowe śniadania. Lubię spędzać czas z innymi kobietami oraz odkrywać miejsca na świecie, w których ludzie żyją zgodnie z rytmem natury.

MARIA

Jestem psychologiem i psychoterapeutą.
Na co dzień pracuję z młodzieżą w Oddziale Leczenia Nerwic Młodzieży (Mazowieckie Centrum Neuropsychiatrii), gdzie prowadzę psychoterapię indywidualną.

Polski Instytut Ericksonowski to miejsce, w którym kształcę się pod okiem fachowców. Jestem w trakcie szkolenia „Kurs Psychoterapii atestowany przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne (SNPPTP) i Psychologiczne (SPPTP)”.
Swoje doświadczenie zawodowe zdobywałam pracując z dziećmi z zaburzeniami rozwoju, na stażach w Pogotowiu dla Ofiar Przemocy „Niebieska Linia”, w Ośrodku Profilaktyki i Psychoterapii „MOP” w Warszawie oraz w pracy z osobami dorosłymi w warszawskiej placówce pomagającej najuboższym.

W ramach praktyki zawodowej prowadzę psychoterapię indywidualną młodzieży i osób dorosłych.
W mojej pracy działam zgodnie ze standardami zawodowymi wyznaczonymi przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Prowadzoną praktykę systematycznie poddaję superwizji.

Uwielbiam próbować nowych smaków, a swoją pasją dzielę się z partnerem oraz synkiem.
Lubię spotkania z przyjaciółmi, kąpiele w słońcu i w jeziorze.

DOROTA

Jestem psychologiem-psychoonkologiem i psychoterapeutą.
Na co dzień prowadzę terapię w gabinecie prywatnym, współpracuję ze Stowarzyszeniem "Wspólne Podwórko", w którym prowadzę konsultacje dla rodzin, a jako psycholog Biura Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego, koordynator Stołecznego Zespołu Pomocy Poszkodowanym udzielam wsparcia psychologicznego m.in. poszkodowanym w zdarzeniach mnogich i masowych.

Ukończyłam czteroletni kurs w Ośrodku Psychoterapii Systemowej w Krakowie, który uprawnia mnie do prowadzenia psychoterapii.
Doświadczenie zawodowe zdobywałam na stażach i wolontariatach, pracując m.in. z młodzieżą w Klinice Psychiatrii Dzieci i Młodzieży Instytutu Psychiatrii i Neurologii oraz z dziećmi i ich opiekunami w Komitecie Ochrony Praw Dziecka i Ośrodku Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie.

W gabinecie swój czas poświęcam terapeutycznym spotkaniom rodzinnym i partnerskim oraz pracy z młodzieżą i osobami dorosłymi w psychoterapii indywidualnej, a pracę - zgodnie z etyką pracy psychologa - poddaję regularnej superwizji.
Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Kocham koty, wspinaczkę i filmy Almodóvara.
A przede wszystkim moją rodzinę.
Psycholog Monika Cwajda
Psycholog Maria Kubicka
Psycholog Dorota Lazar Sito

KOMU POMAGAMY

Porady psychologa
Pojawienie się dziecka w rodzinie to duża zmiana w życiu jego rodziców. Z jednej strony jest to bardzo radosne i satysfakcjonujące przeżycie, zaś z drugiej oznacza trudne wyzwanie odnalezienia się w nowej roli życiowej i źródło wielu niepokojów. Być może doświadczasz podobnych trudności:

- niepokoją Cię pewne zachowania Twojego małego dziecka:

ma trudności z zasypianiem albo budzi się w nocy, nie chce jeść, jest płaczliwe, nie chce bawić się z innymi dziećmi, jest agresywne, nie chce się przytulać, jeszcze nie zaczęło mówić, wprowadziło dyktaturę w domu i nie wiesz, co teraz z tym zrobić;

-Twój przedszkolak źle znosi pobyt w placówce:

minął miesiąc, a dziecko ciągle płacze, słyszysz, że jest agresywne w stosunku do rówieśników lub izoluje się od nich, jest nieśmiałe i nie nawiązuje relacji rówieśniczych;

-martwisz się swoimi reakcjami i stosunkiem do dziecka:

nie masz cierpliwości, nie cieszy Cię czas spędzany z nim, wydaje Ci się, że ciągle robisz coś nie tak;

- nie wiesz, jak ułożyć sobie relacje ze swoimi rodzicami:

niektórzy mogą chcieć za bardzo się angażować w wychowanie wnuków, a inni zupełnie się nie interesować.
Gabinet psychoterapii
Pójście dziecka do szkoły rozpoczyna nowy etap w rozwoju życia rodzinnego. Dziecko staje się bardziej samodzielne i odpowiedzialne, coraz więcej czasu spędza poza domem z rówieśnikami i coraz sprawniej organizuje rzeczywistość wokół siebie. Równocześnie wzrasta poziom oczekiwań i wymagań w stosunku do niego, zarówno ze strony szkoły jak i rodziców, a z tym nie wszystkie dzieci potrafią sobie poradzić. Zdarza się też, że niektóre oczekiwania są za „dorosłe”. Być może, w relacjach ze swoim dzieckiem, doświadczasz podobnych trudności:

- nauczyciele zgłaszają Ci, że Twoje dziecko:

ma problemy z koncentracją, jest nadpobudliwe, konfliktowe i agresywne, nie chce się uczyć lub nagle przestało, jest nieśmiałe, wycofuje się z relacji rówieśniczych, jest odrzucane;

-obserwujesz u swojego dziecka:

obniżony nastrój lub rozdrażnienie, masz wrażenie, że czegoś ciągle się boi, nie spotyka się z rówieśnikami i większość czasu spędza w domu, jest ciągle zbuntowane i niezadowolone, często narzeka, że coś je boli;

-masz wrażenie, że sobie nie radzisz:

nie jesteś w stanie wyciągnąć go z łóżka rano, wieczorem długo nie idzie spać, je tylko trzy produkty poza słodyczami, nie wykonuje Twoich poleceń, 5 godzin dziennie odrabiacie lekcje, ciągle kłóci się z rodzeństwem, nie wstaje od komputera.
Poradnia dla par
Twoje dziecko wkracza w okres dorastania, jego dzieciństwo powoli się kończy, a zadanie, które przed nim stoi, to osiągniecie dojrzałości. Czas ten to okres dużych zmian u Twojego nastolatka, zarówno na poziomie biologii (zmiany m.in. w ciele) jak i na poziomie psychiki (zmiany w sferze psychicznej dotyczą przede wszystkim obrazu własnej osoby). Ważnym jest, aby w tym czasie Twój nastolatek nabył zdolność decydowania o sobie i odnalazł poczucie własnej tożsamości. Być może w tym czasie, ogromnych zmian, zmagasz się z podobnymi trudnościami:

- Twój nastolatek ma problemy w szkole:

przestał się uczyć, odmawia chodzenia do szkoły, izoluje się od rówieśników, jest w stosunku do nich agresywny;

ma problemy z podejmowaniem decyzji czy z wypełnianiem swoich obowiązków (w szkole, w domu);

przeżywa liczne problemy emocjonalne i stany niepokoju:

lęk przed szkołą, przed ludźmi, obniżony nastrój, izolacja od otoczenia, niskie poczucie własnej wartości;

zauważasz u niego niepokojące zachowania:

stosowanie różnego rodzaju używek, okaleczanie się, odmowa jedzenia lub spożywanie go w nadmiarze;

czujesz, że tracisz z nim kontakt:

agresywnie się zachowuje, jest konfliktowy, nieustannie krytykuje Cię i ignoruje, ucieka z domu, zamyka się w sobie;

martwisz się o swoje dziecko, odczuwasz bezradność, zabrakło Ci pomysłów poradzenia sobie w tym trudnym dla Was okresie burzy i naporu.

Psychologia dzieci
Dorosłość to czas, kiedy stajemy się sami za siebie odpowiedzialni, mamy różnego rodzaju prawa (m.in. do decydowania o sobie), ale też i obowiązki związane z nowymi rolami, które podejmujemy: partnera/małżonka, rodzica i pracownika. W życiu dorosłym zmagamy się z różnego rodzaju problemami czy trudnościami. Pomagamy osobom, które:

mają trudności w relacjach z innymi:

nie potrafią nawiązywać satysfakcjonujących relacji, łatwo „psują” dotychczasowe relacje, chcą odbudować lub poprawić relacje z bliskimi;

nie potrafią podjąć się zadań, które stawia przed nimi dorosłe życie:

fizyczna jak i emocjonalna separacja od rodziców, wejście w nowy związek, założenie rodziny, rozwój osobisty i zawodowy;

doświadczają problemów emocjonalnych:

ciągłego stanu niepokoju, zestresowania, złego samopoczucia, obniżonego nastroju czy stanów depresyjnych, nic ich nie cieszy;

mają niskie poczucie własnej wartości, zmagają się z akceptacją własnej osoby i są w stosunku do siebie bardzo krytycznie;



doświadczają kryzysu związanego z trudnymi wydarzeniami życiowymi:

rozwód, śmierć bliskiej osoby, utrata pracy, zmiana miejsca zamieszkania;

czują, że nie są już nikomu do niczego potrzebne i poszukują dla siebie sensu życia;



dążą do samorozwoju i wewnętrznej harmonii, poszukują szczęścia i miłości.

Pomoc psychologiczna
Każdy związek dwojga ludzi, którzy decydują się na wspólne życie, doświadcza pewnych trudności. Czasami zrozumienie i rozwiązanie powstałych konfliktów staje się niemożliwe bez pomocy z zewnątrz. Neutralny teren, niezależny obserwator służą procesowi zrozumienia sytuacji, potrzeb, myśli i uczuć zarówno swoich, jak i partnera. Jeśli więc:

czujesz, że Twoja partnerka/Twój partner:

ciągle Cię kontroluje, ogranicza i chce za dużej bliskości, ciągle Cię poucza, coś zarzuca, zrzędzi, jest zbyt emocjonalna/y, zaborcza/y, dominująca/y i chaotyczna/y;

czujesz, że Twoja partnerka/Twój partner:

jest nieprzystępna/y, nie ma dla Ciebie czasu, nie możesz na niej/nim polegać, nie słucha, co do niej/niego mówisz, nie traktuje Cię poważnie, jest egocentryczna/y i zdystansowana/y;

stwierdzacie, że po latach, zdawać by się mogło, szczęśliwego związku,

rozmawiacie w dwóch różnych językach, a jedynym, co was łączy, jest adres zamieszkania i/lub dzieci;

nie radzicie sobie z silnym uczuciem zazdrości

– zarówno odczuwanej przez Was samych, jak i przez Waszego partnera;

macie trudności z adaptacją do nowej rzeczywistości:

relacje z własnymi rodzicami lub teściami, pojawienie się dziecka, doświadczenie straty (kogoś/czegoś), syndrom „pustego gniazda”;

pojawiły się trudności w waszej sypialni,

czego objawem może być zarówno problem z osiągnięciem czy utrzymaniem podniecenia, tzw. „oziębłość” jak i przeciwnie – wzmożona chęć na seks;

kontakt z terapeutą może się okazać szansą na naprawienie dotychczasowej relacji i uratowanie tego, co Was kiedyś połączyło lub rozstanie się z pełnym zrozumieniem sytuacji i szacunkiem do partnera, aby bez żalu i wzajemnych pretensji móc otworzyć się na nowe przeżycia.
Terapia rodzinna
W rodzinie, każdy jej członek jest twórcą drugiego człowieka. Rodzina to system, w którym każda osoba ma swoje miejsce i pełni określoną rolę. Często zapomina się, że rodzina współuczestniczy w rozwoju każdego ze swych członków, i ewoluuje razem z nim, a żadna zmiana zachodząca w życiu jednostki nie pozostaje bez wpływu na życie pozostałych członków rodziny.

Bardzo często kiedy:

pojawia się nowy członek rodziny,

pierwsze dni i tygodnie bywają ciężkie – partner czuje się zazdrosny o malucha/ starsze dziecko ciężko znosi konieczność dzielenia się czasem, uwagą i miejscem, które dotąd miało tylko dla siebie/ pojawia się strach o życie i zdrowie noworodka/ powtarzają się myśli o utracie stanowiska pracy po powrocie z urlopu rodzicielskiego/ pojawia się poczucie, że sytuacja przerasta możliwości ;

maluch idzie do przedszkola/szkoły

– oznacza to nowy etap w życiu nie tylko jego samego, ale również jego rodziców – dziecko mierzy się z nową rzeczywistością, nowymi wyzwaniami, oczekiwaniami/ rodzice martwią się o prawidłową adaptację pociechy w nowym środowisku/ mierzą się z wyzwaniem, jakim jest powrót do dawno pozostawionej w tyle dorosłej rzeczywistości, dorosłej pracy;

dziecko dorasta

– jest to tak samo trudną i nową sytuacją dla niego samego jak i dla jego rodziców , którzy mają trudność w znalezienie wspólnego języka ze swoim nastoletnim dzieckiem, który nagle wie wszystko lepiej, nie reaguje na prośby, nie korzysta z rad, nerwowo reaguje na każdą próbę nawiązania kontaktu/ nastolatek szuka na siebie nowego pomysłu/ wyrabia sobie własne zdanie/ walczy o miejsce w grupie/ znajduje nowe autorytety;

pojawiają się problemy wychowawcze

– niby nic się nie zmieniło, a grzeczne dotąd dziecko nagle rozrabia w szkole/ jest agresywne/ nie słucha się rodziców/ nie chce współpracować/ opuszcza zajęcia lub widocznie opuszcza się w nauce/ przejawia problemy żywieniowe/ ucieka z domu;

dorosłe dziecko opuszcza dom

– życie zarówno jego, jak i jego rodziców zmienia się diametralnie - nowe pokolenie dorosłych szuka przestrzeni dla siebie, ustala własne zasady/ rodzice czują się opuszczeni, bezużyteczni, obcy sobie nawzajem, tracą sens życia;

rodzice podejmują decyzję o rozwodzie,

dzielą się majątkiem, znajomymi, a równolegle świat ich dzieci również zmienia się nie do poznania, czego dorośli, zajęci swoimi sprawami często nie zauważają ;

para niemogąca mieć biologicznych dzieci

decyduje się na adopcję lub stworzenie rodziny zastępczej dla dziecka, które z jakichś powodów nie może wychowywać się w rodzinie, z której pochodzi chcąc zapewnić mu lepszy start w dorosłe życie. To nowe, nierzadko trudne doświadczenia dla nich wszystkich, to oczekiwania, próby sił, nowe zadania. Taka decyzja to wielki krok w życiu zarówno pary, jak i dziecka.

Tak wygląda rzeczywistość wielu rodzin. Czasami zaledwie kilka spotkań z terapeutą pomaga w wychwyceniu problemu i znalezieniu wyjścia z patowej sytuacji.

KONTAKT

MONIKA CWAJDA

- konsultacje indywidualne i rodzinne
- psychoterapia rodzinna i par
- psychoterapia indywidualna młodzieży i osób dorosłych

MARIA KUBICKA

- konsultacje indywidualne
- psychoterapia indywidualna młodzieży i osób dorosłych

DOROTA LAZAR-SITO

- konsultacje indywidualne i rodzinne
- psychoterapia rodzinna i par
- psychoterapia indywidualna młodzieży i osób dorosłych

Adres:
Pruszków, ul. Sprawiedliwości 4/19
Warszawa-Centrum


Tel.: 510 113 321
monika.cwajda@centrumpolaczenie.pl
Kontakt Psycholog Monika
Adres:
Warszawa Żoliborz



Tel.: 730 052 394
maria.kubicka@centrumpolaczenie.pl
Kontakt psycholog Maria
Adres:
Warszawa-Centrum
Pruszków, ul. Sprawiedliwości 4/19
(współprowadzenie terapii rodzinnej)


Tel.: 603 663 485
dorota.lazar@centrumpolaczenie.pl
Kontakt psycholog dorota
Logo Gabinet Psycholog 'Połączenie'